काय आहे श्रेया निमोणकर चं वैद्यकीय निष्काळजीपणाचं प्रकरण ? गेल्या ५ वर्षांत काय भोगलं तिने ? ऐका, तिच्याच शब्दांत !!!
________________________________
मी श्रेया निमोणकर. डोंबिवलीत राहते. आज मी माझ्या आयुष्यात आलेल्या वादळाची कहाणी येथे मांडणार आहे. मी सद्या पुन्हा एकदा सायन हॉस्पिटलात एडमिट आहे. माझ्या पोटात प्रचंड दुखू लागलं होतं. सुरवातीला एपेन्डीक्स ची शक्यता वाटत होती. पण आता सोनोग्राफी, स्कैनिंग नंतर निदान झालंय की निष्काळजीपणाने झालेल्या एका शस्त्रक्रियेचेच दुष्परिणाम म्हणून गाठ तयार झालीय. तिच्याच वेदना होताहेत. सायन हॉस्पिटलचे डॉक्टर अत्यंत नाजुकतेने हे प्रकरण हाताळताहेत. पुन्हा शस्त्रक्रिया टळावी, म्हणून डॉक्टरांचे अथक प्रयत्न सुरु आहेत. पुढे काय होणार, या भीतीने आम्ही नवरा बायको भेदरलो आहोत. मुलं चिंतेने ग्रासली आहेत. निर्धास्त आहेत ते फक्त संबंधित डॉक्टर्स आणि सरकारी यंत्रणा !!!
________________________________
2010 साली मला मासिका पाळीचा त्रास होत होता. आमच्या फैमिली डॉक्टरांना कन्सल्ट करुन त्यांनी मला माझ्या आग्रहा (Insist) मुळे महिला स्त्री रोग विशेषज्ञ डॉ. सीमा शानभाग यांचे नाव रेफर केले. त्यांनी काही टेस्ट करुन मला 3-4 महीने ट्रिटमेंट दिली व दर महिन्याला मासिक पाळी च्या 3-4 थ्या दिवशी भेटायला बोलवत असत. औषधोपचार काही लागू पडत नाही हे पाहून डॉ. सीमा यांनी सोनोग्राफी व काही चाचण्या केल्यावर, त्या म्हणाल्या कि गर्भ पिशवी काढायला हवी ,नाहीतर कँसर होईल.
मला हा धक्काच होता. 35 क्रॉस केलेय. आत्ताच हे कसे शक्य आहे ? माझा मुलगा 5 वीत व लेक 10 वीला. तिच्या पेपरला रजा हवी म्हणुन मी रजेचे प्लॅनही केले होते.
मी डॉक्टर ना म्हटले कि 4-5 महिन्यांनी करु. लेकीचे अभ्यासाचे दिवस आहेत. तर त्या म्हणाल्या, उशिर झाला तर कैंसर होइल, मग काय करशील.
हल्ली सोपी सुलभ surgery करता येते. hysterectomy म्हणजे दुर्बिणी ने झटपट शस्रक्रिया होतात. थोड़ी खर्चिक आहे. पण 4/5 दिवसात नॉर्मल होउन office लाही जाऊ शकते . so मी डॉ च्या श्री क्रुष्णा मॅटर्निटी अँड नर्सिंग होम मधे एडमिट झाले व् next day लोडशेडिंगचा त्रास नको, म्हणून त्यांनी पहाटेची ऑपरेशनची वेळ ठरवली.
मला त्यांच्या Anesthesiast ने भूल देताना काहीबाही विचारले व् नंतर मला 6/7 तासाने शुद्धित आल्यावर माझ्या नवऱ्याने सांगितले कि ऑपरेशन टेबलवरच माझे ब्लड प्रेशर वाढले व् मला oxygen वर् ठेवावे लागले व् आश्चर्य म्हणजे ह्या डॉक्टरांनी बाहेरून दुसरे डॉक्टर श्री. उज्वल महाजन यांना बोलावले. माझ्या डॉक्टरांना surgery येत नाहीं व त्याचे instruments ही त्यांच्याकड़े नाहीत. सगळे काही कुणा एका बाहेरच्या डॉक्टरने manage केले. मी अजिबात हा विचार करण्याच्या मनस्थितीत नव्हते.
जशी शुद्धित आले, तसे मळमळ चक्कर व uneasy वाटायला लागले, तेंव्हा डॉ. सीमा म्हणाल्या, तुला हॉस्पिटलच्या वातावरणाचा त्रास होत असेल . 4 दिवसांनी मी डिस्चार्ज घेउन घरी आल्यावर मला खुप् ढेकर व् उचक्या लागल्या .पोट दुखी ,उलटी असे सगळे त्रास सुरू झाले. परत त्यांच्या कडे गेले. त्या म्हणाल्या, urine ,blood test करा .
हे असे टेस्ट करणे सतत सुरु होते व् urine infection असेल म्हणुन वेगवेगळ्या डॉ. कड़े त्या मला पाठवत राहील्या. gen physician, gen surgeon, urologist, gastroentrologist असे सगळ्या डॉ. ना दाखवत राहिले .
कल्याण येथील urologist डॉ. नंजप्पा यांनी सांगितले, urine tube choke व् crack झाली. त्यात stents टाकावे लागतील. मग 2 दिवस त्यांच्या हॉस्पिटल मधे admit झाले. तेव्हा माझ्या डॉ. सीमा मॅडम व् दुसरे डॉ. उज्वल महाजन (म्हणजे ज्यानी hysterectomy केली ते) दोघेही uroligist च्या हॉस्पिटल मधे हजर होते. तेथे stents टाकून मला under observation म्हणून परत डॉ. सीमा यांच्या nursing home मधे shift केले. नंतर 2 दिवस तिथे एडमिट राहिले .पुढें 4 महीने मला प्रचंड पोटदुखी सतत सुरू राहिली .
urologist डॉ. नंजप्पा यांचे म्हणणे कि foreign part, body मधे adjust होताना त्रास होतो. सहन करा व् pain killer घ्या व् एकदा jaslok ला senior urologist डॉ. पर्सी चिब्बर यांना दाखवा, असे सुचवले.
दरम्यान माझ्या लेकीचे paper सुरू झाले व् मी त्या पुर्ण दिवसात high painkiller वर् राहिले कारण तिचे महत्वाचे वर्ष होते आणि थोडयाच दिवसांचा प्रश्न होता . तिच्या शेवटच्या पेपरच्या दिवशी मी तिला परीक्षा सेंटरवरुन सरळ jaslok ला घेउन गेले तिथल्या यूरोलॉजिस्ट डॉ. चिब्बर यांनी CT Scanning व् काही tests सांगितल्या. त्यां 2 दिवसांत केल्या, तेव्हा ते म्हणाले, बहुदा दोन्ही kidneys खराब झाल्या आहेत. open surgery करावी लागेल, मगच कळेल की एक की both the kidneys are damaged.
मी व् माझा नवरा हादरलो. आता पर्यंत 2 surgery न औषध व एवढे डॉ व् इतक्या tests... ह्या सगळ्यात खूपच खर्च झाला म्हणून सरळच विचारले कि हया surgery ची खात्री असेल का ? ते म्हणाले, no guarantee आणि ख़र्च minimum rs.5 /7 lakh depending on the which stage it is .
दोघेही सुन्न झालो . घरी आलो तेव्हा काहीच सुचत नव्हतं. nursing home मधे डॉ सीमा मॅडम ना भेटलो. त्या म्हणाल्या, काय करायचे ते ठरवा. urologist शी बोलते, पण ते काही discount देणार नाहीत. लीलावती, हिंदुजा कुठेही खर्च होणारच .आत्ता पर्यंतचा ख़र्च व् आजार बघता आम्हाला मुलांच्या भवितव्याची सोय पाहुन जाणीवपूर्वक निर्णय घेणे जरूरी होते. त्या रात्री झोपले, म्हणजे डोळे मिटुन पडले. झोप होती कुठे?
सकाळी मला जाग आल्यावर डोळेच उघडेनात. आरशासमोर उभी राहिले तर लक्षात आले कि पूर्ण शरीर सुजले आहे . मी घाबरले डॉ. सीमा मॅडम कड़े धाव घेतली. त्यांनी urologist डॉ. नंजप्पा यांना फ़ोन केला, तर ते अहमदाबाद येथे सेमिनार ला गेले, म्हणून 2 दिवस भेटणार नव्हते .
मी घरी आले व् खूप रडले. 2 दिवस आतून पुर्णपणे फट्टू झाले होते. पण मुलाना व् नवर्याला अजुन tension नको म्हणून आव आणून normal रहाण्याचा प्रयत्न करत होते .
2 दिवसांनी urologist डॉ. नंजप्पा यांना भेटले. मला पाहून ते उडालेच. "go to some big institute now " असे म्हणाले . मला वाटले stents काढून टाकावे का ? पण urologist म्हणाले "it may be a crime now" त्यांनी ही आपले कर्त्तव्य म्हणून मला Saifee hospital चा reference दिला .5000/ कमी होतील, जे काही बील होईल, त्यावर असे ही सांगितले.
मग आम्ही घरी आलो न माझ्या डॉ सीमा मैडम ना कळवले. त्याना आमचा " sion hospital" ला जायचे ठरवल्याचे चे सांगितले .
दुसऱ्या दिवशी सकाळीच डॉ. सीमा मैडमने त्यांची कार व् ड्राईवर पाठवले सायनला जायला. मुलांची 5/6 दिवसात परत येते, अशी समजुत घातली .
धाकटया मुलाची परीक्षा सुरू झाली होती. घरातून बाहेर पड़ताना उद्विग्न मनःस्थितीत होतो-
sion hospital ला पोहोचलो. urology चे head डॉ. अजित सावंत सरांनी मला तपासले व् तातडीने admit व्हायला सांगितले. एडमिट करायला बरेच सोपस्कार करावे लागले नवर्याला. महिला वार्ड मधे भर्ती झाले. नवरा चटई टाकून वार्ड च्या बाहेर passage मधे झोपला. पुढे 2 महीने असेच काढले त्याने.
दुसऱ्याच दिवशी सकाळीच् surgery केली (PCN) . सायन हॉस्पिटलच्या Urology dept. च्या डॉक्टरांनी किडनी मधे पाठीतुन 2 ट्यूब घातल्या. ट्यूब चे एक टोक किडनीत तर दूसरे टोक पाठीतुंन बाहेर काढून त्याला urine bag लावली व urine bypass केली. 8 दिवस urine चे reading घेतले . मग तिथुन TATA हॉस्पिटलमध्ये Rehnal function test करायला पाठवले. माझ्या किडण्या वाचल्या ...
आता पुढे मोठी surgery करायची ठरली. डॉक्टरांनी नवर्याला बोलावून सांगितले कि open surgery करणार तेव्हाच कळेल आतील प्रॉब्लम.
सकाळी operation ला सुरुवात झाली तेव्हा एक injection ने भुल दिली ...
9 तास ऑपरेशन चालले.
दोन्ही ureters damage (strictures)झाले होते. ते कापून टाकले व माझ्या आतड़याचा 20 cm part कापून तिथे लावला.... (ILEAL SURGERY) पोटात urine leak होउन सगळे आतडे चिकटले होते त्यामुळे त्यांनी Mobilise करायला पोटात खुप gases सोडले त्यामुळे व इतक्या वेळ पोट उघडे रहिल्याने ते बंद करता येईना म्हणून कच्चे टाके घालुन फक्त वरची कातडी शिवली व मला ventilator वर हलवले.
नवरा देवाचा धावा करत होता. डॉ. सावंत सरांनी त्याला explain केले "critical case आहे खुप गुंन्तागुंत होती. पुढिल 5-6 दिवस ventilator वर ठेवू ,वाचली तर पुढची ट्रीटमेंट करू".
सुदैवाने दुसऱ्याच दिवशी मी शुद्धिवर आले. मग पुढील 8 दिवसांनी परत 4 तास लागले, पक्के टाके घालायला. ह्या 2 महिन्यातले 8 दिवस सोडल्यास माझ्या संपूर्ण शरीरात तब्बल 10 ते 14 नळया होत्या .
मी सुखरूप आहे. पण कायम दर 2 ते 2 1/2 तासांनी यूरिन पास करणे गरजेचे आहे . दर 4 महिन्यानी sonography, urine व् blood test करुन sion hospital ला follow up ला जावे लागते.
हे मी "हयात"असेपर्यन्त सुरु रहाणार. ह्या सर्व दरम्यान मुले ,घर ,नवरा त्याची नौकरी सगळ्याची हेळसांड झाली.
Hysterectomy करताना माझ्या दोन्ही मूत्रनलिकाना ईजा झाली होती. हे sion hospital ला admit झाल्यावर तिथल्या डॉक्टरांनी सांगितले.
माझ्या डॉ मॅडम ने आम्हाला ह्या बाबतीत काहीही कळु दिले नाही. व जवळ जवळ 4 महीने काहीबाही घरगुती उपाय सुचवत राहिल्या व बऱ्याच इतर डॉ कडे refer करत राहिल्या.
मी sion hospital वरुन 50 दिवसांनी discharge घेवुन घरी आल्यावर डॉ. सीमा मला भेटायला आल्या.
खुप आपुलकी दाखवुन म्हणाल्या "I owe you my entire life, मला तुमच्या त्रासा ची कल्पना आहे. दर 2 ते 2 1/2 तासाने urine pass करायला उठायचे म्हणजे रात्रीची झोपमोड ही होणार. "Better to use ADULT DIAPER" हा विचित्र पर्याय उपाय होऊ शकतो का ?? मी काही braindead नाही मला Sense आहे. हा उपाय माझ्यासाठी तरी नाही. आम्ही त्याना ह्या वर आमचे मानसिक, शारीरिक व आर्थिक नुकसाना बद्दल बोललो व आमचा कायदेशीर कारवाई करण्याचा विचार आहे, असे सांगितल्यावर त्या म्हणाल्या "मला ही मुलंबाळ आहेत, मला कल्पना आहे तुमच्या सर्व त्रासाची. त्यामुळे मी माझ्याकडून जमेल ती मदत करेन". मला त्यांनी 2 दिवसांची वेळ मागितली व काय best करू शकते, ते कळवते, असे म्हणाल्या.
दुसऱ्याच दिवशी सकाळी त्यांचा फ़ोन आला. तेव्हा त्या म्हणाल्या "तुला काय करायच ते कर. Medical council वगैरे माझे काही वाकडे करू शकत नाही. मी तुला काहीही मदत करणार नाही, एक पैसा ही देणार नाही. you can do whatever you want."
मग मात्र मी ठरवले आता legal way ने जाऊ. तशी तक्रार Maharashtra medical council ला व consumer court(CST) मधे केली. Medical council मधे माझी केस 2012 सालापासून अशीच pending आहे without any action, as she had warned me.......
Consumer court मधे judges ना मेडिकल terms समजत नसल्यामुळे व काही गोष्टी MANAGE होत असल्यामुळे 3 /4 महीने पुढची तारीख मिळते.
खुप वेळा हताश होते आपल्या ह्या सिस्टममुळे, ढेपाळते ही. कारण डॉ. सीमा तर ऊजळ माथ्याने त्यांची प्रेक्टिस करत आहेत व त्रास फक्त मीच भोगते आहे. त्यांना काहिही करता येत नाही कि त्यांची प्रेक्टिसही थांबवता येत नाही. पण मग विचार करते, मी नशीबवान आहे की मी जिवंत आहे, माझ्या मुलांसोबत, माझ्यासाठी अतोनात कष्ट घेऊन मरणातुन खेचून आणणार्या माझ्या नवर्यासोबत आहे. तेवढे पुरेसे आहे. पण म्हणतात ना म्हातारी मेल्याचे दुःख नाही पण काळ सोकावतो. मी अन्यायाविरुद्ध लढते त्यात काहीच चुकीचे नाहीये ना ? गप्प बसले असते तर क्लेश, मनस्ताप झाला असता. त्यापेक्षा मी प्रामाणिक प्रयत्न करते आहे म्हणून मला समाधान आहे.
मी ह्या संदर्भात ज्या डॉ ना भेटले त्यात काही असे मोठे थोर डॉ आहेत, ज्यांनी मला सल्लारूपी warning दिली की समजा road accident मधे एखाद्या ट्रक ने उडवले असते तर काय केले असते ??? So just forget it. एक महाशय तर म्हणाले की पैसे देऊन गुंडांकडून हया डॉ कडून भरपाई वसूल करा.
आश्चर्य वाटते क़ी माझ्याकड़े कामाला येणाऱ्या बाईच्या हातून काचेची बरणी फुटली तर ती म्हणाली "माझ्या पगारातून कापून घ्या ताई"
पण ह्या सुशिक्षित व आर्थिक दृष्टया सक्षम असणाऱ्याना इतकीही जाणीव असु नये ???
माझा खुप विश्वास आहे, प्रथम देवा वर व नंतर sion हॉस्पिटल्सच्या डॉक्टरांच्या टीमवर ,ज्यानी मला ह्या प्रकरणात सर्वतोपरी सहकार्या साठी आश्वस्त केले आहे ...म्हणून भले देर सही सवेरा तो होना ही है. आणि तुम्हां सर्व स्नेही व हितचिंतकांच्या शुभेच्छा व आशिर्वाद आहेतच.
इथे हे सर्व पोस्ट करण्याचा हेतु इतकाच की आपण सजग व्हा. आम्हाला झाला, तसा त्रास कुणालाही होऊ नये.. "खरंच गरज आहे का"?
हा प्रश्न डॉ ची पायरी चढ़तानाच सतत स्वतःला विचारत रहा.
-सौ. श्रेया मिलिंद निमोणकर- ७२०८३३६७४२.
श्री. मिलिंद निमोणकर ९९३०९३३३२५
��➡
Pls click on below link to visit our page, like and invite your friends.
https://m.facebook.com/shreyafightsback
